Ik schrijf hier over wat ik als
sub meemaak in een BDSM relatie. Niet 24/7, niet TPE. Maar een
respectvol, gelukkig huwelijk waar BDSM vaker de boventoon voert als
vanilla.
Daarnaast heb ik een levendige
fantasie. En ik schrijf op waar ik over fantaseer. Verhalen,
mijn zelf verzonnen en bedachte verhalen. Mocht je enig verhaal
tegenkomen dat op een ander lijkt, dan is dat toeval en zeer zeker niet
de bedoeling.
Om fantasie en realiteit ook hier uit elkaar te houden heb ik twee rubrieken aangemaakt: fantasie en realiteit. Voor de duidelijkheid zal ik de logs voor de rubriek fantasie cursief schrijven in tegenstelling tot de logs voor de rubriek realiteit.
Ik wens je veel plezier, en zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!
Huishoudelijke mededelingen en kinky neighbours
Sexualiteit/Bdsm | Realiteit
|
20 Oktober 2009 | 20:41:31
Ziekjes... Ik ben een beetje ziekig.
Niet ziek, geen mexicaanse griep, geen gevalletje "te lang en heftig
gespeeld". Nope, gewoon ordinair niet lekker. Al een paar dagen. En nu
is de koffiemachine ook al niet meer. Dus voel ik me niet lekker en is
m'n caffeïneshot ook niet meer wat 't geweest is. Ooit vond ik senseo
best lekker. Nu niet meer.
Even weinig te melden dus. Meester
verzorgt me geweldig, fantastisch, en weet wederom precies aan te
voelen wat ik nodig heb. Het komt wel goed met me hoor.
Maar goed, genoeg geëmmerd.
Jullie reacties, daar kom ik helaas even niet aan toe. Ik heb ze wel gelezen hoor! Dank jullie wel!
Eén reactie wil ik er wel even
uitpikken: de lettergrootte die ik gebruik is inderdaad vrij klein. Ben
er recentelijk achter gekomen dat ik, ijdele tuttebol die geen bril op
wil, de resolutie zo heb staan dat de letters bij mij groter lijken als
ze uiteindelijk worden... Vanaf vandaag dus grotere letters. En als ik
boven Jan ben zal ik de rest ook aanpassen.
Ook zouden er rare tags te zien zijn
bij m'n log. Die zie ik zelf niet, en dat komt in ieder geval niet door
de resolutie, dat weet ik zeker *grin*
Ik gebruik Firefox als browser, en
ook in IE zie ik die tags niet. Vraagje aan de mensen die die tags wèl
zien: willen jullie me laten weten welke browser jullie gebruiken?
Misschien dat daar de oplossing in zit, en kan ik op die manier
achterhalen waar het fout gaat hier. Natuurlijk hoor ik het ook graag
als iemand weet wat ik kan doen om het probleem op te lossen! Alvast
bedankt!!!
40 jaar getrouwd... en dan...
Humor/Mop | Humor
|
18 Oktober 2009 | 13:45:41
Een echtpaar, beiden begin 60, vierde hun 40 jarig trouwjubileum in een
romantisch restaurant.
Opeens verscheen er op hun tafel een piepkleine, bloedmooie fee. Ze zei:
“Omdat jullie zo’n voorbeeldig getrouwd stel zijn, en omdat jullie al die
tijd zo liefdevol met elkaar zijn omgegaan, mogen jullie allebei één wens doen.”
De vrouw antwoordde:
“Oh, ik wil heel graag met mijn lieve echtgenoot de wereld rondreizen!”
De fee zwaaide met haar toverstokje en -POEF!- twee tickets voor een cruise
op de Queen Mary II verschenen op tafel.
De man dacht even na: “Wel, dit is allemaal heel erg romantisch, maar een
kans als deze krijg ik nooit meer. Het spijt me lieve schat, maar mijn wens is
om een echtgenote te hebben die 30 jaar jonger is dan ik.”
De echtgenote en de fee waren beiden erg teleurgesteld, maar een wens is een
wens.
Dus de fee zwaaide met haar toverstokje en -POEF!- … de echtgenoot was 92
jaar oud.
De moraal van dit verhaal: ondankbare mannen zouden moeten onthouden dat feeën
vrouwelijk zijn…
Een hele nacht vastgebonden liggen op bed. Niet op een
pijnlijke manier vastgebonden, maar ook niet supercomfortabel. Armen boven het
hoofd, handen uit elkaar. Benen gestrekt en ook uit elkaar. “Spread eagle”
noemen de engelsen/amerikanen dat geloof ik. Geen idee wat die “eagle” er mee
van doen heeft maar misschien wil ik dat ook wel niet weten…
Armen en benen kunnen een beetje gebogen worden om af en toe
een kleine verandering in houding aan te kunnen brengen. Verkramping zou een
heel ander einde aan dit feestje maken als gepland.
Natuurlijk een collar om. Die hoort er bij. Geeft meteen dat
speciale gevoel, ook al zit er geen lijn, touw of ketting aan vast. De gedachte
dat dat zou kunnen is voldoende.
Een blinddoek kan, maar voegt niet zo heel veel toe. Het is
toch al donker, en de bedoeling is om te gaan slapen, of dat in ieder geval te
proberen. En dan is die blinddoek hooguit heel erg irritant. Al kan dat ook
weer een leuke plagerij zijn natuurlijk.
Wat bij zo’n nacht een echte no-go is, is een gag. Misschien
een heel losse, stoffen gag, meer ceremonieel dan functioneel. Maar
stikken/verslikken in speeksel is niet leuk, helemaal niet als er niet om hulp
gevraagd kan worden. Er is wel iemand bij, maar het idee is dat die ook gaat
slapen. Dus direct toezicht is er dan niet.
Geen klemmen, touwen of andere speeltjes aan bovenlijf en
borsten. Immobiel en zo geil mogelijk zijn de doelen. Pijnigen deze keer niet.
Om het middel een riem. Strak, maar niet oncomfortabel.
Tussen de benen door ook een riem die door de riem wordt gehaald die om het
middel zit. Ook deze riem strak maar niet oncomfortabel.
Maar voor die laatste riem wordt aangebracht, verdwijnen er
wat voorwerpen in het kutje: balletjes, trileitje, vibrator. Kies maar wat
leuks uit, of verzin iets anders dat wel een hele nacht voortkan. Op de klit
ook een trileitje. Dan die riem. Alles wat aangezet kan worden, aanzetten.
Voorzichtig en zorgvuldig toedekken met een dekbed. Gezicht
natuurlijk vrijhouden, dekbed een beetje omhoog trekken over de armen.
Gedurende de nacht af en toe de snelheid van diverse trilapparaten variëren.
Ook controleren of het dekbed nog wel goed ligt.
“Pffft…. Eindelijk… Hier heb ik naar verlangd… Hmmm… twee
balletjes èn een trileitje in m’n kutje…”
“Ik word wel heel geil nu. Als ik m’n heupen een beetje
draai, m’n bekken kantel, zou het dan nòg lekkerder worden?”
“Verdulleme.. kan door die boeien nèt niet zo gaan liggen
dat ik klaarkom door dat eitje op m’n klit…”
“Hoe laat zou het zijn?”
“Oooohhhhwww…. Ik wil klaarkomen!!!!”
“De buurman vertrekt met z’n auto naar het werk… Is het dan
echt pas half drie?”
“Ik wil klaarkomen èn slapen… Allebei tegelijk gaat niet
maar man man man wat zou ik dat graag willen…”
“Volgens mij heb ik even geslapen… En nòg geiler geworden….
Ik wil los! En klaarkomen!”
“Als ik mezelf nou losmaak, klaar laat komen, en mezelf weer
vastleg? Dat merkt ‘ie vast niet…”
“Ook al kan ik mezelf losmaken vanwege de veiligheid…. Mezelf
zó vastleggen lukt niet… En ik wil het volhouden voor hèm… Dat hij trots op me
kan zijn…”
“Mental note to self: Wáárom wil ik dit ook alweer? Nóóit
meer voorstellen! Domme doos die je bent!”
“Nope... de boeien zijn niet vanzelf iets losser gaan zitten.
Kan godskolere nog steeds niet klaarkomen door m’n bekken te kantelen! En ik
voel dat ik er maar een millimeter naast zit….. Als ik door m’n kont in het
matras te drukken die riem iets strakker kan spannen zou dat misschien ook net
genoeg zijn…”
“Godver!!! Door m’n kont in het matras te drukken kwam de
riem juist lòsser! En nou ligt dat eitje tegen m’n bovenbeen te trillen in
plaats van tegen m’n klit… Stomme trut die je er bent!!”
“Oww…. Ik hòu het niet meer… Ik ben zó ontzettend geil…”
“Heb ik nou weer geslapen? Oh alsjeblieft… laat me in slaap
vallen en pas wakker worden als hij ook wakker is…”
“De vogels beginnen te fluiten… Hoe laat is het dan? Moet
wel haast ochtend zijn…”
“Ah nee…. Batterijen verwisselen en gewoon weer verder
slapen!! Sadist!! Eén geluk: dat trileitje zit… oooohhh….. god….. oooohh…..
godver, weer nèt niet…. Ja, eitje zit bijna op de goede plek…”
“Oohhhh…. Ik kan niet ophouden met draaien en aan de boeien
trekken…. Hoe laat is het? Ik weet het echt niet meer…. Ik wil klaarkomen!!! Ik
móet klaarkomen!!!”
“Alsjeblieft, alsjeblieft, maak me los… laat me komen… ik
wil smeken maar weet dat het daarmee alleen maar langer gaat duren… Word
alsjeblieft wakker….”
“Doe iets met me…. Voor mijn part laat je me hier de hele
dag liggen als ik maar klaar kan en mag komen… Please???”
“Ohhhh….. Hmmm….”
“Los… eindelijk los…. Wat wil je dat ik doe? Zeg het me!
Laat me zien wat je wil dat ik doe… Vertel je slet wat je van haar wil… Ik ben
zo geil… Ik doe alles voor mijn Meester… Neuk me, neem me, pak me in welk gat
je ook maar wil en hoe vaak je ook maar wil… Ik wil geneukt worden, ik móet
geneukt worden….. Please…..”
En zonder ook maar een woord gesproken te hebben zakt ze
snikkend op het bed in elkaar… En één aanraking van haar Meester is voldoende
om haar klaar te laten komen. En nog eens, en nog eens, en nog eens… Tot ze
allebei de tel kwijt zijn. Ze verliest het bewustzijn en komt net zo snel weer
bij uit deze roes. Zó’n trip zouden ze in een pilletje moeten zien te stoppen….
Dat zou continue uitverkocht zijn!
Terwijl ze op haar hoge hakken over het grind probeerde te
lopen, dook ze nog wat dieper in haar lange jas. Een heerlijke avond hadden ze
achter de rug. Samen naar een parenclub geweest, gewoon vanilla. Heerlijk
gegeten, beetje gedanst, genoten van het bubbelbad en de sauna, heerlijke
vrijpartij samen, en als toetje had Meester haar heerlijk gemasseerd. Een
beetje rozig voelde ze zich na zo’n avond.
Meester nam steeds grotere stappen, leek ineens haast te
hebben thuis te komen. De auto stond in een hoekje van het parkeerterrein,
achteraan in het donker. Bijna dribbelend probeerde ze Meester bij te houden op
haar hoge hakken. Bij het aankleden had ze haar collar weer omgedaan, en samen
met de wat stuurse houding van Meester zorgde dat er voor dat ze de sub in haar
weer in alle hevigheid boven voelde komen. Wat was er toch met hem aan de hand?
Had ze iets verkeerd gedaan? Het was toch leuk en gezellig geweest?
Inmiddels bij de auto aangekomen keek ze Meester aan. Een
grote grijns zag ze, of niet? Helemaal zeker was ze er niet van, zo in het
donker. Ja hoor, zeker weten een grote grijns. Hij opende het portier voor haar
maar ze mocht nog niet gaan zitten. Knoopje voor knoopje maakte hij langzaam
haar lange jas los. “Fijne avond gehad meisje? Mooi zo, dan rust in de auto nog
maar wat uit, de nacht is nog lang niet ten einde…” Hmmm… dat klonk niet
verkeerd. Ze keek naar hem op en wilde hem kussen. Maar op dat moment voelde ze
zijn koude handen onder haar jurkje en ze probeerde hem te ontwijken. “Pas op!
Dat wordt een héél lange nacht voor jou op deze manier meisje!” hoorde ze hem
plagend zeggen. Ze keek hem weer aan en probeerde stil te blijven staan. Zijn
handen bewogen naar haar borsten, en één voor één haalde hij ze uit het jurkje.
Hij kneep en masseerde haar borsten, zijn handen werden wat warmer en ze
genoot… Ook haar tepels werden geknepen, steeds harder. Ze voelde haar kutje
samenknijpen van genot. Even plotseling liet Meester haar borsten weer los. De
avondlucht voelde plots heel koud op haar borsten waar zonet zijn warme handen
nog waren. Langzaam opende ze haar ogen, wachtend op het moment dat Meester
haar borsten weer in haar jurkje zou stoppen. Of haar toestemming zou geven om
dat zelf te doen.
Dat moment kwam niet. In plaats daarvan deed Meester een stap
opzij en gebaarde haar in de auto te gaan zitten. Op deze manier? Nou ja, als
hij dat wilde… Ze trok haar jas dicht tegen zich aan en ging zitten. Toen ze
haar gordel om wilde doen hield Meester haar handen tegen. “Op je handen gaan
zitten en lekker achterover in de stoel gaan zitten!” Verbaasd keek ze hem aan,
wat was hij van plan hier op dat parkeerterrein? Het was koud, donker, ze was
moe en begon er eigenlijk genoeg van te krijgen. Met een ingehouden zucht
voldeed ze toch maar aan zijn opdracht. Zo kreeg ze in ieder geval warme
handen. Meester opende haar jas en liet hem open hangen, haar borsten waren
goed zichtbaar zo. Het was weliswaar donker, maar haar lichte huid stak af
tegen het zwarte jurkje waar haar borsten overheen hingen, en tegen het donkergrijs
van haar jas. Met zekere gebaren maakte Meester vervolgens haar gordel vast,
zorgde dat deze precies tussen haar borsten door liep, en sloot het portier. Op
z’n gemak liep hij naar de andere kant van de auto en stapte in. Ze snapte er
steeds minder van.
De auto werd gestart, lichten aan, Meester deed ook zijn
gordel om en reed weg. Zwaaide nog naar de parkeerwacht die heel hard zijn best
deed om niks te zien. Voor ze er goed en wel erg in had, reden ze al op de
snelweg. “Mag ik van m’n handen af gaan Meester?”vroeg ze voorzichtig, het
antwoord eigenlijk wel wetend. Meester keek dan ook alleen maar even kort opzij
en zei niets. Goed, zo blijven zitten dus.
Het was rustig op de weg op dit uur, en Meester kon lekker
doorrijden. Na een paar minuten begon hij met één hand haar borsten te
masseren. En te knijpen, gevolgd door flink gemene tikken op haar tepels. Ze
deed haar best om stil te blijven zitten en niet te protesteren. Maar ze was
nog steeds moe, had het wel iets minder koud maar nog steeds geen zin. En voor
ze er erg in had bewoog ze haar bovenlijf narrig van hem af terwijl ze een
verbeten gezicht trok. Owww…. Fout…. Heel erg fout…
Ze ging meteen weer recht zitten en keek bezorgd naar
Meester. Die had inmiddels weer beide handen aan het stuur en keek boos voor
zich uit. De muziek werd harder gezet. Ze zakte nog wat onderuit en baalde.
Leuke manier had ze gevonden om een fijne avond in mineur te eindigen… Even
overwoog ze om haar, inmiddels een beetje slapende, handen onder haar benen
vandaan te halen. Het kwaad was al geschied, de avond was naar z’n mallemoer,
dan kon dit er ook nog wel bij. Ze keek nog eens opzij, en zag dat de boze
gezichtsuitdrukking van Meester plaats had gemaakt voor een wat treurige. In
zichzelf vervloekte ze haar stomme actie, en besloot netjes op haar handen te
blijven zitten.
Op dat moment voelde ze de hand van Meester, die haar arm
volgde en zo controleerde of ze nog op haar hand zat. Ze zag een kleine
glimlach op zijn gezicht verschijnen. Gelukkig… misschien is de avond nog niet
verloren…
Tik-tik tik-tik tik-tik… knipperlicht aan? D’r is hier geen
afslag? Ze keek nog eens goed om zich heen: nee, ze waren nog lang niet bij de
afslag. Bij geen enkele afslag trouwens.
Kalm stuurde Meester de auto de vluchtstrook op. Ze
probeerde op de metertjes op het dashboard te kijken: was er iets mis met de
auto? Van wat ze kon zien klopte alles, er brandde ook geen
waarschuwingslampje. Een beetje verward keek ze Meester aan. Die glimlachte van
oor tot oor en zei:”Blijf jij maar lekker zitten, ik kom zo bij je” en hij
stapte uit. Ze hoorde hoe hij de kofferbak van de auto opende en even later
weer sloot. Het portier aan haar kant werd opengemaakt en Meester maakte haar
gordel los. Bij haar voeten had hij iets neergelegd maar ze kon niet zien wat
het was. Ze wilde haar handen onder haar benen vandaan halen maar hij schudde
zijn hoofd. De verwarring nam alleen maar toe. Hij wreef z’n handen even tegen
elkaar en bewoog daarna één hand naar haar kutje terwijl de andere hand haar
borst kneedde. Automatisch deed ze haar benen van elkaar, zo ver als ging in de
auto. Hij streelde haar schaamlippen, kneep er zachtjes in en begon toen
voorzichtig haar klit te vingeren. Ze liet haar hoofd tegen de hoofdsteun
rusten en genoot. Zachtjes kreunde ze terwijl ze voelde hoe haar kutje steeds
natter werd, hoe de vlagen van pijn en genot door haar borst schoten. Langzaam
liet hij één vinger in haar kutje verdwijnen en bewoog deze heen en weer. Al
snel zaten haar schaamlippen vol met haar geil. Kletsnat was ze.
Plotseling waren zijn handen weer verdwenen. Ze opende haar
ogen en keek hem vragend aan. “Ogen sluiten en je kut omhoog duwen slet!” beet
hij haar toe. Zo goed en zo kwaad als het ging met haar slapende handen, duwde
ze haar lijf omhoog van de stoel. Hij bukte, pakte datgene wat hij bij haar
voeten had gelegd en zette het tegen haar kutje. Een dildo! En geen kleintje
ook… Ze deed haar best haar kutspieren goed te ontspannen, en voorzichtig duwde
hij de dildo naar binnen. Steeds dieper en dieper. Toen de dildo niet verder
ging haalde Meester deze weer uit haar kutje en duwde hem toen weer naar
binnen. Steeds harder, steeds dieper, steeds hardhandiger.
Daar zat ze dan: midden in de nacht, in een auto op de
vluchtstrook met blote borsten haar lichaam mee te bewegen terwijl ze werd
geneukt met een dildo. Een kreun van genot ontsnapte haar. Nog één keer duwde
Meester de dildo zo diep mogelijk in haar kut en liet hem daar zitten. “En laat
maar weer zakken die kut” hoorde ze hem zeggen. Voorzichtig probeerde ze zo te
gaan zitten dat ze zo weinig mogelijk last had van die dildo. Haar handen zaten
weer klem onder haar benen, haar borsten nog steeds bloot en Meester deed haar
gordel weer om. Het portier werd gesloten en Meester liep weer om de auto heen.
In het schijnsel van de koplampen zag ze hem, en zag weer waarom ze voor hem
gevallen was. Zelfverzekerd, krachtig, een man die weet wat hij wil. En dat zou
hij nu ook weer heel goed weten bedacht ze zich.
Meester stapte in, deed zijn eigen gordel om en reed weg.
Glimlachend, maar nog steeds verbaasd, keek ze hem aan. Benieuwd naar de rest
van zijn plan. Een enkel hobbeltje in de snelweg dwong de dildo nog dieper in
haar kutje, ze voelde af en toe krampen diep in haar buik. Een zacht kreuntje
ontsnapte haar lippen. Meester keek glimlachend opzij, en vroeg:”Wil je het
echt weten? Of wacht je liever af?” Daar hoefde ze geen antwoord op te geven,
Meester kende zijn sletje goed genoeg. Ze wilde het weten, ze zou aan zijn
lippen hangen, als ze mocht smeken zou ze hem smeken haar te vertellen wat hij
met haar van plan was.
“Vanavond, in die kamer waar ik wat langer bleef kijken,
daar werd een vrouw gefist. En volgens mij is het tijd dat dat bij jou ook eens
gebeurt. Die dildo blijft waar die zit. Als we thuis zijn ga jij meteen naar
boven. Als ik boven kom ben je klaar voor de nacht. Ik wil je niet midden in de
nacht los moeten maken omdat je zo nodig moet plassen. Vannacht zal ik geregeld
controleren of die dildo nog op z’n plek zit. Zo niet dan ram ik ‘m desnoods op
z’n plek, maar je kut blijft open vannacht. En morgen, als ik goed uitgerust
ben, bind ik je benen wijd uit elkaar en zal ik doorgaan met het oprekken van
je kut tot m’n hele hand er in past.”
Verbaasd keek ze hem aan: dit was wel erg krachtig… Hij zag haar
verbazing en schoot in de lach:”Ja meisje, dat krijg je er van! Je weet wel
beter dan te vragen of je van je handen af mag, en je weet al helemaal wel
beter dan je borsten van me weg te draaien als ik er mee bezig ben! Nu mag je
de hele nacht wachten en je afvragen of ik teder of bruut met je zal zijn
morgen. De uitkomst van die vraag ligt maar helemaal aan hoe vaak ik die dildo
een zetje moet geven vannacht… Doe je best zou ik zeggen, sletje van me!”
Een siddering trok door haar heen. Niet van angst, maar van
genot, van verwachting, ook wel een beetje van vermoeidheid. Maar bovenal
voelde ze zich geil, bloedgeil….
* zucht * Ik weet ’t
niet meer… Ik loop de hele dag met een grote glimlach rond, met m’n hoofd in de
wolken, en ik vind alles best en maak me nergens druk om. En ik heb genoeg om
me druk om te maken. Wie heeft dat niet tegenwoordig. Er zijn kleine en grote
dingen om me druk om te maken, stapels was, huishouden, administratie, dat zijn
zo van die dagelijkse dingen. Was doe ik als er echt niks meer ligt om aan te
trekken, huishouden doe ik als ’t me aanvalt en administratie? Wasda? De
stapels papieren groeien en groeien weer.
We zijn er allebei van overtuigd dat het zo eigenlijk niet
langer kan. Op en bezig tot twee, drie uur in de nacht en om zeven uur gaat de
wekker weer. Tussendoor hazenslaapjes. En spelen en praten. Maar het
allerdrukst zijn we wel met gelukkig en blij zijn. Familie vraagt zich af wat
er met ons aan de hand is. Geruststellingen dat we elkaar weer helemaal
gevonden hebben en ons gedragen als twee verliefde pubers klinken de eerste keer
nog heel plausibel, maar zo ondertussen komt het einde van de
houdbaarheidsdatum van dat verhaal ook in zicht merken we. Want niet alleen
zijn we gelukkig en blij, we zijn ook incommunicado. Ons huis hangt van
techniek en communicatiemiddelen aan elkaar, maar als we aan het spelen zijn
kan de hele boel om ons heen instorten, we doen gewoon het gordijn nog even
extra goed dicht en gaan verder waar we gebleven waren. Telefoon opnemen, msn
en mail beantwoorden, waarom zouden we?
En dat kan zo niet langer. Echt niet. Geloof ik…
Vandaag zo ongeveer de hele dag in bed doorgebracht. Orders
van Meester. Mocht één keer naar beneden om een sigaret te roken, en koffie en
andere levensbehoeften werden boven gebracht. Ik had m’n collar om maar lag
niet vast. Want dat nodigt weer uit tot spelen in plaats van tot rust komen.
Okee, tussendoor een klein beetje gespeeld… Eventjes maar hoor! Meester heeft
de keuken gepoetst en ik heb twee wasjes gedraaid. Ik snak naar een avondje op
de bank hangen, tv kijken. Toen ik dat opbiechtte aan Meester zei hij:”Dan doe
je dat toch?” Waarom zit ik dan nog hier? Niet omdat hij uit zijn hum raakt als
ik inderdaad tv ga kijken. Als hij niet wil dat ik dat doe hoor ik dat wel, dan
krijg ik niet zo’n antwoord. Niet omdat ik eigenlijk toch geen zin heb om tv te
gaan kijken want dat heb ik wel. Maar ik heb de rust niet. Wil bij hem zijn, en
hij is geen type dat een avondje op de bank gaat hangen voor Grey’s Anatomy,
McClouds Daughters en Gooise Vrouwen. Ik wil ook die spanning voelen, wat gaat
er gebeuren? Inmiddels zijn de waxinelichtjes weer aan en zit ik met ontbloot
bovenlijf achter m’n computer. Alledaagse collar en armbanden om, rok en hoge
hakken aan. Alweer een standje gehad dat ik te bijdehand was. En dat was ik
ook… Ben een beetje aan het rellen geloof ik. Niet dat ik reden heb om te rellen.
I’m in sub-heaven for Christ’s
sake!
De afgelopen dagen al vier keer geprobeerd een gesprek op te
starten over wat hij wil, wat hij verwacht, hoe hij het vindt gaan. Maar als je
je allebei heel erg goed voelt bij hoe het gaat ben je zo uitgepraat. En dat
vind ik ook moeilijk eerlijk gezegd. Heb moeite te geloven dat alles lijkt te
kloppen, dat we dit allebei zo willen, dat er heel erg weinig meer te wensen
valt. Iets meer initiatief van mijn kant werd er geopperd. Maar als ik niet
naar hem kom als hij zin heeft, dan neemt hij me wel. En dat is ook zoals we
het allebei willen. Ik zou wel iets meer bondage willen zei ik een paar dagen
geleden. Die heb ik gekregen. Exit kleine wens.
Worden jullie al moe van m’n hosanna-verhalen?
Zo af en toe word ik wel moe van mezelf namelijk. Is alles
goed, is ’t nog niet goed! Muts! Doos! Tuttebol!
Langetermijnwensen hebben we zeker nog wel. Maar dat zijn
dan vooral dingen die nu, vandaag, stuiten op praktische en financiële
bezwaren. Daar moet voor gespaard en geregeld worden. Daar hoeft geen
soulsearching meer aan vooraf te gaan, dat hoeft niet meer besproken te worden,
daar hoeven geen grenzen voor verlegd te worden. Gewoon wachten op het juiste
moment. En jammer genoeg weer de staatsloterij niet gewonnen. Van de
postcodeloterij krijgen we wel een LED-lamp. Hoezee! We komen al om in die
krengen, maar goed.
En nu? Zit ik dus weer halfnaakt achter m’n pc, Meester één
bureau verder, lekker zijn eigen ding aan het doen. Beetje tv kijken, beetje
computeren. Het grote verschil met een maand geleden is dat de stemming nu heel
snel om kan slaan in geil, dwingend, dominant, heerlijk. Ik zit niet te wachten
en te wachten tot dat gebeurt. Ben m’n eigen ding aan het doen, muziek
luisteren, schrijven, net als een maand geleden. Maar het besef dat het zo snel
om kan slaan is steeds aanwezig, sluimert in m’n hoofd, en is absoluut de
slagroom op de cake.
Het stof begint te zakken, maar we blijven glimlachen en
blij en gelukkig zijn. We praten en genieten. Beleven en groeien. Samen. Zoals
we dat zo graag willen.
Maar een groot drama was het niet hoor! Meer eentje in de categorie "Bloopers":
Meester was een borstbondage aan het aanleggen bij me, en hij zat in z'n bureaustoel terwijl ik voor hem stond. Méters touw waren er mee gemoeid en vooral in het begin is dat wel eens lastig. Je moet al die meters touw door een knoop halen soms. En na een paar keer gaat dat vervelen en wordt het "lange halen gauw thuis". Ik keek geïnteresseerd naar beneden, net op het moment dat hij zo'n eind touw nog een zwieper geeft... En het eindje schiet zo, tussen die knoop door, tegen m'n oog aan!
Auw!!! Driewerf Auw!!!
Maar ik kan en mag nog alles zien met dat oog, en heb er inmiddels ook geen last meer van gelukkig. Maar soms gaat het dus niet helemaal goed...
Door de dag heen schieten me zoveel dingen te binnen waar ik
over wil schrijven hier. Maar dan ontbreekt me de tijd of de gelegenheid om het
meteen op te schrijven, en als ik er dan in de avond goed voor kan gaan
zitten…. Weet ik ’t niet meer…
Komt nog wel.
Ik heb weinig verteld over mijn belevenissen de afgelopen
dagen. Niet dat ik zo met rust gelaten ben, zeker niet. Dingen zijn aan het
veranderen schreef ik eerder al. En nieuwe dingen worden ontdekt. En ik merk
dat dat een plekje moet krijgen (hoe cliché) voor ik er over kan schrijven.
Over ergens over schrijven gesproken: van Meester Alexander
heb ik een wijziging/opzet ontvangen van het verhaal over de keuzes (waarvoor
nogmaals dank!!). Ik wil zeker een vervolg schrijven op dat verhaal, daar vraagt
het verhaal ook om vind ik. En de opzet die Meester Alexander geschreven heeft
leent zich daar ook zeker voor. Het verhaal is echter oorspronkelijk geschreven
voor mijn minnares, en zij is vrij plots zonder duidelijk afscheid uit mijn
leven verdwenen. Op de een of andere manier vind ik het moeilijk dit verhaal af
te maken. Maar er broeit wel van alles, het verhaal pruttelt in mijn hoofd
vrolijk door, en vroeg of laat krijg ik dat ook wel op papier. Tot die tijd
zullen jullie geduld moeten hebben.
Goed, dingen die veranderen. Ooit, tot een week of twee
geleden zeg maar, was ik niet bleu, niet naïef, niet preuts, maar wel verlegen
en voorzien van een minderwaardigheidscomplexje of twee, drie wat mijn lichaam
betreft. Meester en ik gaan al een poosje af en toe naar parenclubs en daten
met swingers, en die verlegenheid bleef. Ook al had ik het enorm naar mijn zin
in die clubs en op die dates. Maar nu! Nu zit ik geregeld met m’n blote borsten
voor een webcam op een chatbox… Niet herkenbaar in beeld, m’n snuit blijft
buiten bereik van de camera. En ik geniet met volle teugen! Die
minderwaardigheidscomplexjes worden in hoog tempo weggewerkt, de complimenten
vliegen me om de oren (en ik weet heus wel dat die complimenten vooral gevoed
worden door geilheid en niet zozeer door het waarderen van schoonheid, maar
hey… een gegeven paard moet je niet in de bek kijken) en het lijkt er op dat ik
zelfs een soort van fanclub aan het opbouwen ben daar. Heerlijk! Niet alleen de
nymph in mij is los aan het komen, ook de exhibitioniste in mij komt naar
boven!
En we spelen voor de cam. Nou ja… spelen… ’t Is behoorlijk
echt hoor, die knijpers, die borstbondage, touwcorsetten, zelfs de zweep. Heel
echt allemaal. En niet alleen complimenten vliegen me om de oren, ook
verzoekjes. Die ik netjes allemaal doorspeel aan Meester, en Meester haalt daar
soms inspiratie uit, maar ik ben zeker geen jukebox die op verzoek bepaalde
BDSM-nummertjes draait. Ook hierin hebben we meteen een heel sterke synergie,
we laveren probleemloos tussen onze eigen grenzen, de verzoekjes en onze eigen
verlangens door en hebben iedere keer weer de tijd van ons leven. We gaan
verder als ooit tevoren, en geen enkele keer dreigde er ook maar één grens
overschreden te worden, geen enkele keer ging de één verder als de ander
prettig vond.
Als je me twee weken geleden had gezegd dat ik gisteravond
voor de cam knijpers op m’n tepels zou krijgen, terwijl m’n kutje en kontje op
slot zaten met een gruwelijk strakke kettingslip, er balletjes in m’n kut zaten
en er een vib tegen m’n klit lag te brommen, dan had ik je smakelijk
uitgelachen. Dat die knijpers er als pièce de résistance ook nog afgezweept
zouden worden zou ik weggehoond hebben. En toch is dat wat er gisteravond
gebeurde! M’n tepels waren na afloop helemaal beurs, en m’n borsten rood van de
zweep. M’n kutje was kletsnat, en toen we in bed lagen mocht ik van Meester
mezelf vingeren tot ik klaar kwam… Ja, met die vrijdag die voelde als een
maandag is het toch nog helemaal goed gekomen…
De verzoekjes op de chat variëren van “ga eens staan!” tot
vragen om m’n adres omdat een of andere domme Dom niet de moeite neemt m’n
profiel te lezen en/of denkt dat Meester hulp nodig heeft. Maar er komen ook
opmerkingen van andere subs die jaloers zijn (op een leuke manier hoor),
opmerkingen over m’n profielfoto en fantasieën over wat ze met me willen doen.
Een enkele keer probeert iemand om me te beledigen, maar opmerkingen als:”Wat
ben jij een slet zeg, zo met je tieten voor de cam gaan zitten! Dat zou je niet
mogen als je van mij bent, wat ben jij een waardeloze sub!” maken het voor mij
eigenlijk alleen maar leuker… So bring it on! * grin *
En met sommige mensen begint gewoon een leuke band te
ontstaan. Gezellig kletsen, ervaringen en fantasieën uitwisselen, een beetje
geile praat er tussen door. En juist die mensen maken het het leukst!
Fantasie en verlangen gaan hand in hand. Ook bij mij, ook
bij Meester. En volgens mij zijn we nog lang niet uitgefantaseerd en blijft het
verlangen alleen maar groeien. Wat de toekomst ook mag brengen, de afgelopen
weken neemt niemand me meer af!
P.S.: inmiddels blijk ik 1 emailabonnee te hebben op dit
log! Leuk! Welkom, drie zoenen op je wang en zo… Ik heb alleen geen idee wie je
bent, want of en hoe ik dat kan zien weet ik niet. Ben wel nieuwsgierig…
Vandaag… Vandaag zouden we de hele dag de tijd aan onszelf
hebben. Vandaag zouden we spelen, echt de tijd er voor nemen.
Adrenaline klotste achter m’n ogen toen ik wakker werd, m’n
tepels waren nog gevoelig van gisteren en werden bij de gedachte aan vandaag nòg
gevoeliger. M’n schaamlippen kriebelden van de behandeling die ze gisteren
hadden gekregen en ik moest echt moeite doen er vanaf te blijven.
In m’n hoofd had ik al lang inventaris opgemaakt, en ik wist
waar alles lag. Uniek voor mij, want ik ben altijd alles kwijt, als ik het niet
verloren ben. Dat geeft wel aan hoezeer ik liep te stuiteren.
Touwen, kettingen, slotjes, dildo’s, extra voorraadje
batterijen, zwepen, klemmen, gag, collars, boeien, you name it, ik had ’t al lang
en breed gepakt in m’n hoofd.
Eerst de dagelijkse vanilla dingetjes, en daarna rustig
wakker worden met een grote mok koffie. En nog een, en nog een. En net toen we
er klaar voor waren: vanilla gebeurtenis waar we niet omheen konden.
* insert
knetterende vloek naar keuze *
Hele dag naar de vaantjes… Dachten we…
Nee hoor, vanilla gebeurtenis opgelost, alles in orde,
oplossing bedacht en met wat uitstel zouden we toch de middag nog hebben. De
adrenaline nam weer toe, ik stuiterde weer lustig rond. Samen nog even wat
dingetjes doorgenomen voor straks. En toen…
KNAL!
Donderden we weer met een rotvaart van die wolk af… Vanilla
gebeurtenis bleek nog weer anders uit te pakken, en nu konden we er echt, echt,
echt niet meer omheen.
* insert een heleboel knetterende vloeken naar keuze *
Maak je geen zorgen, niks wat inmiddels niet al opgelost is
hoor. Maar door die pieken en dalen van vandaag heb ik een knallende hoofdpijn
ontwikkeld… En begin ik nu net pas een beetje in de stemming te komen weer. Er
zal best nog een en ander gebeuren vanavond, maar vandaag? Vandaag voelde
vrijdag als een maandag…
Het spelen wordt wat minder heftig, wat meer terloops,
tussen de bedrijven door zeg maar. En dat is goed denk ik, het sijpelt op die
manier overal tussendoor en geeft toch wat tijd en rust om dingen een plek te
geven.
En we praten, praten en praten. Over van alles en nog wat.
Over wensen, dromen en verlangens. Heel concrete dingen, dingen die misschien
fantasie blijven en dingen die we willen als we de loterij winnen.
Zo wil Meester heel graag een keer naar het bos. En niet om
kastanjes te zoeken. Als iemand een bos weet waar een beetje gespeeld kan
worden houden we ons aanbevolen!
Een bezoekje aan een tattooshop stond al heel lang op het
programma. Ik wil al heel lang een tattoo er bij, weet ook al heel lang welke.
Die is speciaal voor mij ontworpen en er zit o.a. een letter R in verwerkt.
Daar kunnen we nu mooi een extra symboliek aan geven. Er komt geen “eigendom
van Meester Ro” op m’n kont te staan hoor, maar naast die R zit er ook een
zweep in verwerkt…
In het verlengde van klaarkomverboden en friemelverboden zit
natuurlijk kuisheid. Daar spelen we af en toe ook al een beetje mee door die
kettingslip met hangslotjes af te sluiten. Toen Meester zag dat de tattooshop
die ik op het oog heb ook piercings zet, gingen de gesprekken al gauw die kant
op. Ik heb ooit een tepelpiercing gehad die ik er na 2 jaar weer uithaalde, zat
niet lekker en bleef irriteren ondanks dat het wel mooi geheeld was. Dat gaatje
is weer dicht en ook niks meer van te zien.
We praatten en praatten hierover, en fantaseerden en lieten
onze gedachten de vrije loop. Binnenkort wordt er een afspraak gemaakt bij die
tattooshop: bespreken van de tattoo èn van piercings. Eén in iedere tepel en
waarschijnlijk ook één in iedere schaamlip èn één in de clithood. Met een klein
hangslotje kun je dan ook leuke dingen doen als het allemaal geheeld is…
Meester waarschuwde me wel dat als tijdens het herstel na die piercings m’n kut
niet beschikbaar is, hij volop gebruik zal maken van m’n kont… Ach, alles voor
het goede doel nietwaar?
En tja, als we de loterij winnen… misschien dat we dan eens
naar België afzakken en bij Carrara een bestelling gaan plaatsen…